header

A&O-items september 2017

Geen zin

sandra_rethmeier Sandra Rethmeier
Stel je bent lekker op reis. Geen sores, geen gedoe, geen zorgen. Broodje, kaasje, wijntje. Wakker met het zonnetje, op stok met de kippen. Het leven een prachtig paradijs. Maar voor je het weet is het einde van de reis daar. Dagelijkse waan keert terug in je bestaan. Confrontatie. Helpppp! Ik heb nog even geen zin… kent u dat ook?

Meestal glijdt de zomerperiode bij mij naadloos over in het normale gebeuren. Dit jaar niet. Ik heb me al honderd keer afgevraagd waarom dat nu zo is. Ik kom niet verder dan ‘geen zin’. Maar ja, daar neem ik bij een klant ook geen genoegen mee. Wat voor redenen zijn er allemaal om gewoon geen zin te hebben? En waar heb je dan eigenlijk geen zin in? En moet je dat oplossen, of gewoon laten gaan? En als je het op wilt lossen, hoe pak je dat dan aan…
Ik heb maar 750 woorden om duidelijk te maken hoe het zit. Dus hier gaat ie dan, in sneltreinvaart.

Het ligt in de rede om bij ‘geen zin’ te kijken naar de dingen die in het verschiet liggen. Problematische dingen die weerstand oproepen omdat je denkt dat het te moeilijk is, te veel, niet fijn om aan te pakken of gewoon te stom om mee aan de slag te gaan. Je denkt misschien dat het ligt aan je partner die ineens weer een pak aantrekt. Aan de mensen met wie je moet samenwerken, aan de stapels post en mails en de latente conflicten die nog steeds liggen te sluimeren.

Je hikt er tegenaan, je schuift de bergen alsmaar naar voren en je ziet ze steeds maar groter worden. Erg allemaal, maar onzin dat het leidt tot het ‘geen zin’ syndroom. Al deze kwesties zijn normaal gesproken in evenwicht met allerlei andere zaken die wél positief en uitdagend zijn. Als de balans zodanig verstoord is dat vooral negatieve dingen de boventoon voeren dan was je lang voordat je ‘geen zin’ had, gewoon gedecompenseerd en met een burn-out naar de dokter gegaan.

Je kan ook je blik verleggen naar het recente verleden. Kritische pubers, complexe werkperikelen, aandacht vretende familieleden en mislukte appeloogst. Dubbele afspraken, volle agenda en veel te weinig ruimte om zelf nog eens rustig ergens over na te denken. Kapotte auto, trage monteurs, kippen met bloedluis en een hond met niet aflatende jeuk. Ernstige problemen, stress alom. Maar je begrijpt dat voor deze redenering hetzelfde geldt als voor de vorige.

Laten we eens kijken of ‘geen zin’ nog verder te analyseren valt. Voor een typisch voorbeeld wijk ik even uit naar een dreinende peuter van drie, die op z’n gat zit midden in de supermarkt. Niet te bewegen tot wat dan ook. Mama probeert van alles. Ze loopt de hele weg af van verleidingstrategie (snoepjes), troosten (het duurt niet meer zo lang), via zachte bedreigingen (geen toetje) tot ze de peuter uiteindelijk in de kladden grijpt en in de wagen zet.

Wat is er eigenlijk aan de hand met deze peuter? Geen zin om te lopen, geen zin in de supermarkt, geen zin in mama, zeg het maar. Ik maak me sterk dat ook als de peuter zou kunnen praten, het toch niet duidelijk zou worden wat er nou is. Een typisch geval van generieke ‘geen zin’ dus.

Ik weet nog maar één uitweg om het syndroom te verklaren. Dat is de vraag van de andere kant benaderen. De kant dus van ‘wel zin’. Ik neem mezelf maar weer even als uitgangspunt. ‘Wel zin’ heb ik in het verder sudderen en voortduren van het lazy gevoel dat ik nu heb. Over het weiland staren, de boer in de verte met z’n koeien zien stoeien, pruimen plukken en eieren rapen. Geen haast. Een zalige oneindigheid die bestaat uit huisje boompje beestje. Me druk maken over wat ik niet doe maar wel vind dat ik moet gaan doen, goede voornemens maken over hoe ik zonder stress straks weer aan de slag ga. Juist. Stráks. Later. Niet nu. Ik heb nú ‘geen zin’ in iets anders want ik heb het nú namelijk erg naar mijn zin.

In geval van ‘geen zin’ hoeft er dus niets opgelost te worden. Er is geen aanpak nodig en geen dwang. Ook geen coach of psychotherapeut. Alleen maar acceptatie van het ‘zijn’. Er komt vast wel een dag dat in dat ‘zijn’ weer een andere ‘zin’ ontstaat. Dat een ander ‘zinvol’ bestaan zich openbaart. Vanzelf. Ik wacht nog even op die dag.

Sandra Rethmeier, A&O-psycholoog en eigenaar van Spiral Consult.

Reageren? Mail naar A&O-items.